Improfessioneel

Recensie - 12 maart 2010

Improject vs Improfessioneel

Wat je van ver haalt is lekker
De selecties van Improject uit Zoetermeer -ook wel bekend onder de naam, hier vanaf nu, theatergroep Zowiezo- en Improfessioneel uit Den Haag maakten er tijdens hun onderlinge strijd op 12 maart jongstleden een lekker potje van.

De gymzaal van het Stedelijk College in Zoetermeer was voor deze voorstelling omgetoverd in een klein theatertje compleet met tribune en klapstoelen.

Waar is mijn stoel gebleven? Deze comfortabetele stoelen zorgden voor een onbedoelde maar desalniettemin zeer komische side-act: Een jongetje van een jaar of 6 was voor aanvang op de eerste rij gaan zitten en wilde iets pakken wat net buiten bereik voor hem op de grond lag. Hij moest hiervoor dus opstaan. Hij was even vergeten dat het klapstoelen waren en toen hij weer wilde gaan zitten zonder te kijken, was de stoel natuurlijk weer omhoog geklapt en viel hij pardoes op zijn achterwerk. Da's op zich al komisch, maar waar uw verslaggever werkelijk van onder de stoelen lag (zonder het te laten merken overigens, het manneke zou het waarschijnlijk niet begrijpen) was de onbegrijpende blik die toen op zijn gezicht verscheen: waar is mijn nou stoel gebleven?

Opwarmen
Aangezien een theatersportwedstrijd niet kan zonder suggesties van het publiek liet de charmante presentatrice van de avond het publiek allerlei favorieten uitroepen en daarna het lied 'mijn hoed heeft 3 hoeken' zingen en uitbeelden. Toen het even misging bij haarzelf omdat een uit te beelden woord toch zong, bleek een oude theaterwet nog altijd waardevol: iets dat fout gaat, is een cadeautje en dus goed voor een gulle lach.

Tijd voor de rechters.
Zowiezo had ervoor gekozen om wel met �strenge- rechters te werken, maar er geen azijnzure terpentijnplassers van te maken, eerder coaches. Hun oordelen waren over het algemeen juist evenals de aanwijzingen en 'straffen', zoals later zou blijken. Hulde! Want hoewel afserveren goed kan werken, is er ook het risico dat het 'gagging' wordt en dat is meestal niet leuk. Het gebruik van sponzen kon hierdoor achterwege blijven. Natuurlijk waren er wel rozen voor het publiek. Hierna was iedereen er helemaal klaar voor.

Eerste helft
Alvorens de voorstelling echt kon gaan beginnen, moesten natuurlijk nog wel de teams ge�ntroduceerd worden. Improfessioneel deed dat met een mooie 'machine' en Zowiezo met een ge�mproviseerd(?) rijmpje op hun naam. Maar welk team zou de strategisch belangrijke eerste uitdaging mogen doen? Dat werd bepaald door de tossgame 'noem zoveel mogelijk dingen uit de categorie'; om de beurt associeren op een bepaald gegeven thema. Zowiezo kon dat net even beter en mocht dan ook de eerste uitdaging plaatsen. Waarschijnlijk om in de energie van het opwarmen te blijven, koos de captain voor een 'draaideur'. Het publiek gaf hen als onderwerpen voor de deelscenes ex'en, een fietspomp, lotus bij de tandarts en het postkantoor in Zoetermeer. Hoewel dat zeker mogelijkheden gaf om tot een verbinding tussen de deelscenes te komen, gebeurde dat helaas niet. De improfessionals zetten daar een 'WK Slomo' hinkstapzwemmen tegenover. Gelukkig was daar expert Haringsma om het geheel van een duidelijke toelichting te voorzien want hinkstapzwemmen bleek toch echt een oosterse vechtsport te zijn die niets met water of klassiek atletiek te maken had. Het was verfrissend om het traditionele valsspelen wat vaak bij deze game gedaan wordt nu achterwege kon blijven omdat het onderdeel van de sport was. De beurt was aan de improfessionals die behoefte hadden aan meer cultuur of zoiets want ze daagden uit tot een literaire scene. Dat werd een verhaal waarin de spelers verschillende boekgenres moesten gebruiken. Een doktersroman in stripvorm met verantwoorde toelichting van een briljante encyclopedie. Zowiezo vond dat de tijd gekomen was voor een gedicht en deed dus een 'scene naar aanleiding van een gedicht' op basis van het thema de Franse gouvernante. De minuut van het dichten werd �ook al cultureel zeer verantwoord- opgevuld door de teamcaptain die in haar eentje een stuk uit de stervende zwaan danste, gevolgd door een mooie scene over die toch wel bijzondere gouvernante. Zowiezo daagde vervolgens uit tot een aangrijpende scene en deed dat met een 'ode aan de dode'. Erg knap gedaan en zeer actueel omdat de dode ook echt net dood was (Hans van Mierlo) en de overige personages ook uit zijn leven kwamen, namelijk Conny Palmen, Harry Mulisch en de minnares. Mulisch bleek een huichelaar, Conny zoop teveel, maar met de minnares had onze Hans toch te weinig lol om verder mee te kunnen. Het gezeur over de erfenis, eikenhoutenkasten en bonbonschaaltjes door Improfessioneel in de game ' het spijt me' bracht menig zakdoek tevoorschijn. Nadat de tranen gedroogd waren, werd de inzet door de Improfessionals verhoogd met de uitdaging tot een ingewikkelde scene. Ze kwamen dan ook met een 'reverse survivor', die zich zou afspelen in het zwembad van de Duinrell kikker. Baantjes zwemmen is daar niet mogelijk en de badmeesters moeten beter hun werk doen, want er raakten kinderen kwijt, maar voor de rest een zeer gezellig zwembad, aanradertje, zeker die kikker! Het antwoord van Zowiezo was ook ingewikkeld, alhoewel om een andere reden dan gedacht. Niet zozeer de vorm �sprookje steeds sneller- als wel de uitvoering. Het is dan wel handig als iedereen het sprookje kent. Hier kreeg men de klassieker 'het meisje met de zwavelstokjes. Nou, de lucifers zaten er nog in, maar daarna leek het nog het meest op een variant op 'Belle en het Beest' of ook gehoord de BallRoomDance scene uit de Muppets. Al met al een zeer creatieve oplossing.
Tweede helft
Na de pauze werd afgetrapt door beide teams tezamen gemaakt liedje dat begon met 'Oh, was ik maar' en eindigde 'vergeef me'. Technisch zeer mooi gedaan, maar waar de hoofdpersoon uit het lied niet naar toe had moeten gaan en vergeven voor moest worden dat bleef jammer genoeg in het midden. Zowiezo pakte hierna de draad op met een 'prediker'. De preek werd gehouden in de kerk van een circus en in preek moesten de woorden gele vla, neushoorn en serveerster verwerkt worden. Dat lukte heel aardig behalve met de gele vla. Toevallig of niet, maar de 'scene met codewoorden' had ook een religieus karakter want die speelde zich grotendeels af in een kerk. Erg grappig was de speler die zichzelf buitenspel zette door zijn eigen codewoord te gebruiken en af moest. Helemaal leuk werd het toen hij het presteerde om het een tweede keer te doen. De Improfessionals gingen verder met 'cluedo' wat daar harig aan was- de uitdaging- werd niet echt duidelijk, maar een kniesoor die daar over valt. Een dierenarts op de schaatsbaan met een haring was de moordenaar, maar de spelers vonden alleen de haring. Het beroep werd een hartchirutg en de locatie een ballet of dansschool. Leuk was wel dat ze elkaar niet klakkeloos kopieerden Zowiezo deed een 'leugenbankje' met een schoonmaakster, koe melken en correctiehempjes. De schoonmaakster leed wel een beetje aan smetvrees, maar erg leuk neergezet. De kracht van humor zit hem vaak in de herhaling en ook was dat van toepassing. De een na de ander zou het 'gewoon doen'. De beurt was weer aan Zowiezo, dat -gemaand door de rechters uit opkomende tijdnood- uitdaagde tot een snelle scene. Dat werd een afvalrace op de markt. Bij de visboer werd toch wel op zeer bijzondere manier een makreel klaargemaakt door ze te paneren en in de frituur te mikken, je moet er maar op komen. De visetende hond zette de hele markt op zijn kop. Het was al snel duidelijk dat de speler die de hond deed over zou blijven, want dat was toch wel het hoogtepunt van deze geslaagde scene. Omdat alleen de zon voor niets opgaat en de kachel toch moet roken was het tijd voor een gesponsord onderdeel. Improfessioneel deed dat door hun favoriete merken in te passen in Hans en Grietje. Het huisje was mogelijk gemaakt door Jamin, ze liepen op Uggs dan wel Nikes, de broodkorrels van de warme bakker, ze vroegen de weg aan de kikker van Duinrell, kleding van de Bijenkorf en ondergoed van (hoe kan het anders?) Zeeman om weer tot rust te komen was er Lipton tea en Valdispert. De laatste ronde was aangebroken. Tijd voor muziek! Improfessioneel, ondersteund door een goede keyboardspeler / gitarist / slagwerker kwam met een gezongen 3 in de pan over een kind dat in de ballenbak wilde, maar het niet zag zitten dat vader een billy kocht en liever een Denny wilde omdat iedereen en zij ook al een Billy hadden. Naast de neutrale versie kwam de (keur)schlager voorbij en de hardrockversie. Zowiezo kreeg nog een kans om terug te komen en liet een 'vertelt u eens' zien. Het is bijzonder om naar de sauna te gaan als je net verliefd bent maar Zowiezo overtuigde het publiek van het tegendeel.
Derde helft
De wedstijd was gestreden. Tijd om de balans op te maken. De tijd die de rechters en de presentatrice nodig hadden om de scores op te tellen werd gevuld door een opnieuw mooie dans waarbij ruimte was voor de glansrollen van de avond bijvoorbeeld de Duinrell kikker en de hond van de markt. Improfessioneel bleek na hertelling (helaas ook hier noodzakelijk) nipt met 1 punt gewonnen te hebben, maar Zowiezo was een zeer eervolle tweede. Een geslaagde avond want het publiek ging voldaan naar huis; waarbij verder gold dat wat je van ver haalt, lekker is.

 

---